DERİN
M.Gül ÖZGEÇ
Dilleri geçmiş teknelerinde
Yazıksız düş bohçaları
Yelkenleri ıranım... Hep ıranım
...
Sorsa ki yeri derin... Daha derin... En derin...
Yekeleri koşulsuz gülücüklerin
Irganmaz ayarı koşar yellerin
Kovalıyorken ben beni… Hep beni
...
Bilmez ki yeri gizil... Daha gizil... En gizil...
Sonrayı hecelerken karanlıkta
Issızlığı çırılçıplak sarnıç sarmış
Su saatleri gebe sensizliğe
...
Kaldı ki yeri senin... Daha senin... Hep senin...
Unutkan kaldık tanısız sözcede
Süremleri dalgırlıkla sanrılanır
Anılar, ah anılar... Tahta döşemeler adımlanır
...
Karanlık ki yolu dar... Daha dar... En dar...
İmgeleri geçmişin kabuğuyla
Su durmaz özlemdir yalabıklaşır
Derinler... Daha derinler... En derinler...
...
Buruk, burkun tat kalır...
Sınavı geçtim... Artık küçülebilirim
Beklemeyen yüreğin ılgımları
Sevgi sözceleri hüzün sarnıçları
...
Alsa ki... Daha almaz... Sığsa ki... Daha sığmaz
Ne ellerin... Ne gözlerin... Kalmasa ki...
...
Derinlerde bir im suskun kalacak...
