Feminist Sanat ikinci Dünya Savaşı'nı takip eden yıllarda çok sayıda kadın, sanat dünyasında başarılı olmaya başladı: Örneğin Eva Hesse, Bridget Rilley, Joan Mitchell, Marisol ve Agnes Martin. Fakat feminist sanatçı ve kadın sanatçı özdeş iki kategori değildir ve bu sanatçıların hepsinin feminist olduğu söylenemez. Çağdaş kadın sanatçıların çalışmaları, tarz ve içerik bakımından, büyük oranda erkeklerin çalışmalarından çok farklı değildi. Ancak feminist sanatçıların çalışmaları, diğer kadın ve erkek sanatçıların çalışmalarından form ve içerik açısından ayırt edilirler. Bazı feminist sanatçılar, bile bile 'güzel sanatlar' kategorisine zarar vermek ve geleneği yeniden değerlendirmek için, tarihi olarak kadını akla getiren zanaat tekniklerini benimsediler. Diğer bir ısrar ettikleri konu ise "kadın imgeleri'ydi. Bundan önce de, kadın imgeleri, özellikle de "nü" imgeler erkekler için erkekler tarafından üretiliyordu. Kadın sanatçılar bu durumu değiştirdiler. Feminist sanatçılar arasında erotizm ve cinsellik, en popüler tema oldu; çünkü kadın hareketleri, kadınları kendi cinselliklerini araştırma ve zevk alma konusunda cesaretlendirdi. Birçok kadın sanatçı, sanatsal çalışmalarının konusu olarak da kendi yaşamlarını seçti.

Kuşkusuz feminist sanatın en önemli ismi Meksikalı ressam Frida Kahlo idi. Kahlo Feminist Sanatın Aziz Koruyucusu olarak adlandırılmıştı. Judy Chicago da bir diğer önemli isim olarak bilinmektedir. Feminist sanatçı ve feminist sanat tarihçilerini ilgilendiren bir konu da "tarihten saklanmış”lar, Chicago'nun ilgilendiği başlıca ilgi alanı oldu. Judy Chicago'nun Akşam Yemeği Partisi adlı büyük projesi, tarihçiler tarafından ihmal edilmiş olan kadın sanatçıların başarılarını kutlamak için tasarlandı ve bu çalışma feminist düşüncenin ikonu durumuna geldi. Bu çalışma, 999 kadın sanatçının adının altın harflerle yazıldığı porselen bir zemin üzerindeki her bir kenarı 13 metre uzunluğunda olan üçgen biçimindeki bir masadan oluşmaktaydı. Masanın her bir kenarında tarihsel açıdan önemli kadın için 13 yer bulunmaktaydı. Her biri yaldızlı bir şarap kadehi, bıçak, kaşık, bir porselen tabak üzerindeki bir imge ve bütün bunların üzerinde bulunduğu nakışlarla süslenmiş bir kumaşla kutsanmaktaydı; bu masa, kadının evdeki konumunu ve üçgen formundaki masa ise kadının göstergesi olarak genital bölgeyi akla getiriyordu. Bu arada feminist sanat tarihçiler, haksız bir şekilde sanat tarihinin dışında bırakılan kadın sanatçıları sanat tarihine almak için çalıştılar. Judy Chicago (d. 1939) Finn-Kelcey, Rose Harrison, Margaret Hunter, Frida  Alexis Kahlo, (1907-1954) Barbara Kruger (d. 1945) Georgia O'KeefFe (1887-1986) Yoko Ono (d. 1933) Cindy Sherman (d. 1954) N.K.